Rosette Theme for Ghost

A minimal blog theme, available in five color variations.


Twitter Google+ Facebook Dribbble RSS Feed
Back to the front page

Sed ex lacus, condimentum sit amet mollis vitae, vestibulum et orci. Donec dolor sapien, congue ac accumsan nec, sollicitudin non lacus.

Sed ex lacus, condimentum sit amet mollis vitae, vestibulum et orci. Donec dolor sapien, congue ac accumsan nec, sollicitudin non lacus.

Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Quod vestri non item. Duo Reges: constructio interrete. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Quid, si non modo utilitatem tibi nullam afferet, sed iacturae rei familiaris erunt faciendae, labores suscipiendi, adeundum vitae periculum? In sapientem solum cadit, isque finis bonorum, ut ab ipsis Stoicis scriptum videmus, a Xenocrate atque ab.

Aristotele constitutus est.

Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Cur haec eadem Democritus? Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Nemo igitur esse beatus potest. E quo efficitur, non ut nos non intellegamus quae vis sit istius verbi, sed ut ille suo more loquatur, nostrum neglegat.

  • Te autem hortamur omnes, currentem quidem, ut spero, ut eos, quos novisse vis, imitari etiam velis.
  • Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis?
  • Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego?
  • Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum.
  1. Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus.
  2. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur?
  3. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat;
  4. Stuprata per vim Lucretia a regis filio testata civis se ipsa interemit.

An dubium est, quin virtus ita maximam partem optineat?

Is enim percontando atque interrogando elicere solebat eorum opiniones, quibuscum disserebat, ut ad ea, quae ii respondissent, si quid videretur, diceret. Nam qui sciet ubi quidque positum sit quaque eo veniat, is, etiamsi, quid obrutum erit, poterit eruere semperque esse in disputando suus. Quibus natura iure responderit non esse verum aliunde finem beate vivendi, a se principia rei gerendae peti; Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Quo modo autem philosophus loquitur?

Non laboro, inquit, de nomine.

Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. Certe nihil nisi quod possit ipsum propter se iure laudari. Quae cum essent dicta, discessimus. Sint ista Graecorum; Indicant pueri, in quibus ut in speculis natura cernitur. Verum esto: verbum ipsum voluptatis non habet dignitatem, nec nos fortasse intellegimus. Quid, cum volumus nomina eorum, qui quid gesserint, nota nobis esse, parentes, patriam, multa praeterea minime necessaria? Ita redarguitur ipse a sese, convincunturque scripta eius probitate ipsius ac moribus.

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;
Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. In omni enim arte vel studio vel quavis scientia vel in ipsa virtute optimum quidque rarissimum est. Ita relinquitur sola haec disciplina digna studiosis ingenuarum artium, digna eruditis, digna claris viris, digna principibus, digna regibus. At cum de plurimis eadem dicit, tum certe de maximis. Sin est etiam corpus, ista explanatio naturae nempe hoc effecerit, ut ea, quae ante explanationem tenebamus, relinquamus. Itaque his sapiens semper vacabit. Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat. Cur haec eadem Democritus?

Esto, fecerit, si ita vis, Torquatus propter suas utilitatesmalo enim dicere quam voluptates, in tanto praesertim viro-, num etiam eius collega P.
comments powered by Disqus