Rosette Theme for Ghost

A minimal blog theme, available in five color variations.


Twitter Google+ Facebook Dribbble RSS Feed
Back to the front page

A good way to discover new inspiring things. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere.

A good way to discover new inspiring things. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere.

Duo Reges: constructio interrete. Consectetur adipiscing elit. Hanc se tuus Epicurus omnino ignorare dicit quam aut qualem esse velint qui honestate summum bonum metiantur.

Cur iustitia laudatur?
Primum divisit ineleganter; Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines.

Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius.

Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? Num igitur utiliorem tibi hunc Triarium putas esse posse, quam si tua sint Puteolis granaria? Urgent tamen et nihil remittunt. Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi;

  • Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem.
  • Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius.
  • Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;
  • Causa autem fuit huc veniendi ut quosdam hinc libros promerem.
Et qui ipsi sibi bellum indixissent, cruciari dies, noctes torqueri vellent, nec vero sese ipsi accusarent ob eam causam, quod se male suis rebus consuluisse dicerent.
  1. Quare ad ea primum, si videtur;
  2. Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P.
  3. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.
  4. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam.

Piso igitur hoc modo, vir optimus tuique, ut scis, amantissimus.

Hoc dictum in una re latissime patet, ut in omnibus factis re, non teste moveamur. Temporibus autem quibusdam et aut officiis debitis aut rerum necessitatibus saepe eveniet, ut et voluptates repudiandae sint et molestiae non recusandae. Omnis sermo elegans sumi potest, tum varietas est tanta artium, ut nemo sine eo instrumento ad ullam rem illustriorem satis ornatus possit accedere. Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Moriatur, inquit. Maximus dolor, inquit, brevis est. Honestum igitur id intellegimus, quod tale est, ut detracta omni utilitate sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit iure laudari.

Quid enim dicis omne animal, simul atque sit ortum, applicatum esse ad se diligendum esseque in se conservando occupatum? Ad quorum et cognitionem et usum iam corroborati natura ipsa praeeunte deducimur. Poterat autem inpune; Quos quidem dies quem ad modum agatis et in quantam hominum facetorum urbanitatem incurratis, non diconihil opus est litibus-; Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Haeret in salebra. Ego vero isti, inquam, permitto.

Et non ex maxima parte de tota iudicabis?

Quibus autem in rebus tanta obscuratio non fit, fieri tamen potest, ut id ipsum, quod interest, non sit magnum. Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos unum certum vitium consuetudo Latina traduceret. Illud quaero, quid ei, qui in voluptate summum bonum ponat, consentaneum sit dicere. Tum Quintus: Est plane, Piso, ut dicis, inquit. Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. Hic nihil fuit, quod quaereremus. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest; An potest, inquit ille, quicquam esse suavius quam nihil dolere? Quodsi, ne quo incommodo afficiare, non relinques amicum, tamen, ne sine fructu alligatus sis, ut moriatur optabis. De illis, cum volemus. Quid, si non modo utilitatem tibi nullam afferet, sed iacturae rei familiaris erunt faciendae, labores suscipiendi, adeundum vitae periculum? Quis tibi ergo istud dabit praeter Pyrrhonem, Aristonem eorumve similes, quos tu non probas? Etiam beatissimum? At enim iam dicitis virtutem non posse constitui, si ea, quae extra virtutem sint, ad beate vivendum pertineant.

Sed ad bona praeterita redeamus. Ergo, inquit, tibi Q. Idem adhuc; Quod vestri quidem vel optime disputant, nihil opus esse eum, qui philosophus futurus sit, scire litteras. Aut, si nihil malum, nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, pravum, flagitiosum, foedum-ut hoc quoque pluribus nominibus insigne faciamus-, quid praeterea dices esse fugiendum? Quippe: habes enim a rhetoribus; Ita fit illa conclusio non solum vera, sed ita perspicua, ut dialectici ne rationem quidem reddi putent oportere: si illud, hoc; Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Fadio Gallo, cuius in testamento scriptum esset se ab eo rogatum ut omnis hereditas ad filiam perveniret. Item de contrariis, a quibus ad genera formasque generum venerunt.

comments powered by Disqus